Raport "Indeksu Represjonowanych"(wersja .pdf) ukazuje się pod patronatem i ze środków Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

Rada Naukowa:
prof. dr hab. Andrzej Paczkowski - przewodniczący
prof. dr hab. Stanisław Ciesielski
dr hab. Albin Głowacki
dr hab. Krzysztof Jasiewicz
prof. dr hab. Wojciech Materski

Prowadzenie programu:
Zbigniew Gluza - koordynacja całości
Anna Dzienkiewicz, Ewa Rybarska - koordynacja prac w Polsce
Aleksander Gurjanow - koordynacja w Rosji
Birute Burauskaite - koordynacja na Litwie
Wacław Areszka - koordynacja na Białorusi
Eliza Dzwonkiewicz - obsługa informacyjna

Internetowe Centrum "Indeksu Represjonowanych":
www.indeks.karta.org.pl

Ośrodek KARTA, Warszawa 2002
Wydanie II, poprawione
ISBN 83-88288-31-8
Prof. dr hab. Stanisław Ciesielski
Prof. dr hab. Wojciech Materski
Prof. dr hab. Andrzej Paczkowski

REPRESJE SOWIECKIE
WOBEC POLAKÓW I OBYWATELI POLSKICH
    W Polsce komunistycznej nie były możliwe całościowe badania represji sowieckich wobec Polaków i obywateli polskich innych narodowości. Ze względu na brak dostępu do podstawowej dokumentacji niewiele też mogła zrobić - mimo poważnych wysiłków - polska emigracja polityczna. Rozwój badań nastąpił dopiero w latach dziewięćdziesiątych, gdy realny okazał się dostęp do archiwów posowieckich.
    Wcześniejsze publikacje historyków (głównie emigracyjnych) z konieczności opierały się na stosunkowo skromnej podstawie źródłowej - orientacyjnych obliczeniach przedstawicielstw polskich w ZSRR w latach 1941-43 oraz relacjach i wspomnieniach represjonowanych (przetrzymywanych w obozach specjalnych i obozach pracy, aresztowanych, deportowanych). Niektórzy historycy polscy nadal powtarzają za historiografią emigracyjną szacunki, określające liczbę obywateli polskich represjonowanych w ZSRR i pod okupacją sowiecką po 1939 roku na 1,5-2 mln osób. W porównaniu z tymi liczbami dane oparte na aktualnej wiedzy okazują się znacznie niższe. Niniejszy raport, uaktualniony w stosunku do pierwszego wydania, które ukazało się w kwietniu 2000 roku pod patronatem Ministerstwa Sprawiedliwości RP, jest próbą zsumowania zweryfikowanych danych o stratach polskich na Wschodzie. Obrazuje on obecny stan wiedzy na temat represji sowieckich.
    Jak wynika z dotychczasowego doświadczenia, rzetelne udokumentowanie represji wobec Polaków na Wschodzie jest możliwe, pod warunkiem prowadzenia intensywnych prac porównawczo-weryfikacyjnych oraz dalszego dostępu do posowieckich archiwów. Możliwe jest w bliskiej perspektywie imienne upamiętnienie niemal połowy represjonowanych. Dokumentowanie polskich losów w Gułagu było jednym z podstawowych celów założonego w konspiracji (1987) Archiwum Wschodniego. Jego prace kontynuuje Ośrodek KARTA, zarejestrowany w 1990 roku jako fundacja. Dane dotyczące osób, które stały się ofiarami sowieckiego reżimu, najpierw gromadzone były przede wszystkim w postaci ankiet - na ich podstawie powstała komputerowa baza danych: "Indeks Represjonowanych". Odkąd możliwy stał się dostęp do archiwaliów sowieckich, zaczęła być do niej wprowadzana dokumentacja masowa ze wszystkich możliwych źródeł - głównie imienne wykazy represjonowanych. W sumie w tak tworzonej bazie znajduje się obecnie około 676 000 imiennych rekordów, które dotyczą zdecydowanie mniejszej liczby osób (informacja o danej osobie z każdego źródła wprowadzana jest odrębnie).
    Równocześnie możliwe stało się usystematyzowanie kategorii sowieckich represji i podjęcie w ich ramach całościowych badań statystycznych i porównawczo-weryfikacyjnych, prowadzonych przez zespół "Indeksu Represjonowanych" przy współudziale partnerów z kraju i zagranicy (wymienieni na trzeciej stronie okładki). Właściwe prace badawcze zostały poprzedzone kwerendami w archiwach polskich, a przede wszystkim posowieckich - możliwymi dzięki współpracy najpierw z rosyjskim Stowarzyszeniem "Memoriał", a potem także innymi partnerami na Wschodzie. Dzięki nim odnaleziono wiele źródeł niezbędnych do weryfikacji poszczególnych kategorii represji. Uzyskane dane zostały opracowane, w przypadku materiałów rosyjskich - przetłumaczone na język polski i skomputeryzowane. Pozwoliło to na rozpoczęcie właściwych analiz porównawczo-weryfikacyjnych.
    Prace obejmują wybrane grupy w danej kategorii represji, ich wynikiem są skomputeryzowane zestawienia osób represjonowanych. Zawierają one podstawowe dane personalne (pozwalające zidentyfikować osobę), podstawowe fakty związane z represjami, wskazanie źródeł wraz z dokładnymi adresami archiwalnymi, pod którymi znajdują się informacje o tej osobie. Dzięki komputeryzacji możliwe jest szybkie dotarcie do nich oraz uzupełnienie danych w przypadku pojawienia się nowego materiału źródłowego.
    Wszystkie zweryfikowane zestawienia są sukcesywnie udostępnianie w komputerowej bazie danych Internetowego Centrum "Indeksu Represjonowanych" (www.indeks.karta.org.pl). Obejmująca również wybrane sowieckie wykazy podstawowe, baza internetowa daje możliwość przeszukiwania danych dotyczących przeszło 150 tysięcy represjonowanych.
    Zweryfikowane biogramy są również publikowane w postaci alfabetycznych wykazów w serii książkowej Indeks Represjonowanych. Do chwili obecnej ukończonych zostało czternaście zestawień w trzynastu tomach:
  1. Rozstrzelani w Katyniu (4410 osób) - jeńcy polscy z Kozielska, rozstrzelani w kwietniu-maju 1940.
  2. Rozstrzelani w Charkowie (3739) - jeńcy polscy ze Starobielska, rozstrzelani w kwietniu-maju 1940. Zawiera suplement - 240 osób, które zostały przewiezione do innych obozów i więzień, a zatem uniknęły egzekucji.
  3. Rozstrzelani w Twerze (6314) - jeńcy polscy z Ostaszkowa, głównie funkcjonariusze państwowi, rozstrzelani w kwietniu-maju 1940 w Twerze i pogrzebani w Miednoje.
  4. Uwięzieni w Borowiczach (5795) - internowani w obozie jenieckim nr 270 w obwodzie nowgorodzkim w latach 1944-49.
  5. Jeńcy w Griazowcu i Suzdalu (3640) - jeńcy wojenni 1939 roku przetrzymywani w obozach sowieckich do sierpnia 1941.
  6. Aresztowani w rejonie Lwowa i Drohobycza (5822) - aresztowani przez organa sowieckie między wrześniem 1939 a czerwcem 1941.
  7. Uwięzieni w Stalinogorsku (6326) - aresztowani w latach 1944-45, internowani w obozie kontrolno-filtracyjnym nr 283 i jenieckim nr 388 w obwodzie moskiewskim.
  8. Uwięzieni w Donbasie i pod Saratowem (4782) - wywiezieni z Wilna w 1945 roku, internowani w obozach kontrolno-filtracyjnych nr 240 w Donbasie (Stalino) i nr 0321 pod Saratowem.
  9. Jeńcy zmarli i zaginieni (1785) - jeńcy wojenni 1939 roku zmarli w obozach jenieckich NKWD w latach 1939-41 oraz jeńcy zaginieni w czasie ewakuacji obozu lwowskiego latem 1941.
  10. Więźniowie łagrów w rejonie Workuty (4105), cz. I - aresztowani w latach 1939-44 i uwięzieni w łagrach rejonu workuckiego.
    Więźniowie łagrów w rejonie Workuty (5690), cz. II - aresztowani po 4 stycznia 1944 i uwięzieni w łagrach rejonu workuckiego.
  11. Jeńcy w Juży (9567) - jeńcy wojenni 1939 roku, skoncentrowani latem 1941 w obozie jenieckim NKWD w Juży.
  12. Jeńcy obozu lwowskiego (12 002) - jeńcy wojenni 1939 roku, skoncentrowani latem 1941 w obozie jenieckim NKWD w Starobielsku.
  13. Uwięzieni w Ostaszkowie i Riazaniu (4307) - internowani, którzy w latach 1944-47 przeszli przez obozy jenieckie nr 41 i nr 178-454 NKWD-MWD ZSRR.

    Tak dokładne ustalenia (w większości zestawień możliwy błąd zweryfikowanej liczby represjonowanych szacowany jest na mniej niż jeden promil) stwarzają szansę na weryfikację całych kategorii represji. Na podstawie wybranych, dokładnie zbadanych i opracowanych grup można ustalić stopień prawdziwości całej sowieckiej dokumentacji statystycznej, a tym samym uściślić ostatecznie liczbę represjonowanych Polaków i obywateli polskich w ZSRR. Wiele rozstrzygnięć niniejszego raportu, bazującego na możliwie pełnej literaturze przedmiotu, znajduje potwierdzenie w szczegółowych ustaleniach "Indeksu Represjonowanych".

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 >>